DR HALINA WASILEWSKA-TRENKNER

1942-2017

Halina trenkner 

W dniu 22 listopada 2017 roku pożegnaliśmy dr Halinę Wasilewską-Trenkner, znaną przede wszystkim z racji pełnienia wielu odpowiedzialnych funkcji publicznych: podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów, kierującego przygotowaniem i realizacją budżetu państwa (1995–2001), ministra finansów (sierpień–październik 2001) i ponownie podsekretarza stanu (2001–2002). W sierpniu 2002 roku została powołana na stanowisko sekretarza stanu i równocześnie Pełnomocnika Rządu ds. Restrukturyzacji Finansów Publicznych. Była członkinią Rady Polityki Pieniężnej w latach 2004–2010, a od 2010 roku należała do zespołu doradców prezesa NBP.

Dla nas, starszej generacji polskich demografów, Halina była także naszą koleżanką. Absolwentka Szkoły Głównej Planowania i Statystyki, gdzie w 1964 roku ukończyła Wydział Ekonomii i Handlu Zagranicznego, rozpoczęła pracę w Katedrze Statystyki i Demografii SGPiS. Ta katedra została przekształcona w 1978 roku w Instytut Statystyki i Demografii. W 1973 roku Halina uzyskała stopień doktora nauk ekonomicznych.

Jako nauczyciel akademicki pracowała do 1974 roku. Kolejnym miejscem jej pracy był Sekretariat Rządowej Komisji Ludnościowej, powołanej w tym roku w Komisji Planowania przy Radzie Ministrów. Ten okres był bardzo ważny dla dostrzeżenia rangi problemów ludnościowych w rozwoju społeczno-ekonomicznym kraju. Tę pracę łączyła z pełnieniem funkcji sekretarza naukowego Komitetu Nauk Demograficznych PAN od 1975 roku. Dr Halina Wasilewska-Trenkner w 1986 roku została wicedyrektorem w Zespole Zatrudnienia i Dochodów Ludności w Komisji Planowania, rok później - wicedyrektorem w Zespole Systemów Regulacyjnych i Metod Planowania. Po utworzeniu Centralnego Urzędu Planowania w 1989 roku pracowała tam najpierw jako dyrektor (do 1991 roku), potem jako sekretarz CUP. W latach 1991-1992 pełniła funkcję przewodniczącej 29 sesji Senior Economic Advisors przy EKG ONZ w Genewie.

Mimo nowych obowiązków kierowniczych w Komisji Planowania Halina stale działała na rzecz środowiska demograficznego – sekretarzem naukowym Komitetu Nauk Demograficznych pozostawała do 1990 roku. W drugiej połowie lat 1980-tych współpracowała z Instytutem Statystyki i Demografii Szkoły Głównej Planowania i Statystyki (dziś Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie) przy prowadzeniu „International Training Workshop on the Use of Population Projections for Socio-Economic Planning”, programu United Nations Fund for Population Activities skierowanego do uczestników z krajów rozwijających się.

Jej publikacje dotyczą zagadnień demografii, a zwłaszcza polityki ludnościowej, oraz zagadnień makroekonomicznych, w szczególności kwestii dotyczących powiązań problemów demograficznych i gospodarczych.

Halina w wyjątkowy sposób łączyła przymioty umysłu i serca. Jasności i przenikliwości spojrzenia, umiejętności trafnej diagnozy i syntezy towarzyszyły analityczne zgłębianie problemów, wychodzenie poza standardowe ich ujmowanie oraz zdolność klarownego przedstawiania złożonych kwestii połączone z takimi cechami osobowości jak życzliwość, serdeczność i bezpośredniość. Te cechy jej osobowości sprawiały, że mimo upływu lat i pozostawania Haliny poza kręgiem Instytutu nadal czuliśmy, że była naszą, bliską niejednokrotnie, koleżanką. Podziwowi i uznaniu dla jej dokonań towarzyszyła nieustanna sympatia. W wielu oficjalnych pożegnaniach nazwano Halinę „strażniczką budżetu” – oddaje to nie tylko jej wiedzę o finansach publicznych, ale także sposób sprawowania nadzoru na nimi. Współtworzyła bowiem budżet państwa i odpowiadała za dyscyplinę w jego realizacji. Profesjonalizm i odpowiedzialność to kolejne cechy budzące podziw i szacunek. Jej zasługi w pełnieniu funkcji publicznych zostały uhonorowane w 2002 roku nagrodą im. Andrzeja Bączkowskiego.

Żegnamy Halinę z głębokim żalem. Zapewniamy, iż będziemy pamiętać o jej miejscu w naszym środowisku demograficznym i o tym, co zawdzięczamy jej pracy i trosce o sprawy publiczne w Polsce.

W imieniu środowiska demograficznego w Polsce,

Irena E.Kotowska

Przewodnicząca KND PAN